Browsing Tag

bebekle yaşam

oh baby baby

Karakter: Haftanın İniş ve Çıkışları

30/04/2013
siblinglove.jpg

Sizce bu bir saldırımı yoksa sevgi gösterisi mi? 😀

Bazen gerçek hayat ve sosyal medyatik hayat arasında bir uyuşmazlığın var olduğunu hissediyor musunuz? Sosyal medyada herkes mutluluklarını paylaşıyor ve paylaştıkça çoğaltıyor. 🙂 Herkes dışarılarda yiyor, içiyor, arkadaşlarıyla geziyor, başarılara imza atıyor, zayıflıyor, çocukları şirinlik yapıyor, eşleri çicek alıyor gibi gibi...Hani, kendi eksiklerimizi başkalarında tamamlanmış görünce azıcıkta kıskanıyoruzdur belki bile... Bir anne olarak ben de çoğunlukla instagram üzerinden çocuklarımın türlü mutlu mesut hallerini paylaşanlardanım. Bu durumdan çok hoşnutum. En azından hayatımın belki bir gün unutacağım günlerini tekrar hatırlamak için arşivliyorum. Ama nedense herşey güllük gülistanlık görünse bile, aslında arada isyanlarda olunduğum da bir gerçek. Anneliğe dair başarılarıyla ve yenilgileriyle haftalık karşınızdayım 😀 ÇİKİŞLARİMİZ: 1. Defne gitgide okuluna alıştı ve artık kapıdan ayrılırken resmen beni kovalıyor. Orada öğrendiklerinin çoğunu da eve gelince 1-2 gün içinde mutlaka tekrarlamaya çalışıyor. Mesela iki gündür "monkey jumping" diyip duruyordu. Bugün öğretmenin notlarını incelediğimde geçen hafta böyle yeni bir şarkı öğrendiklerini okudum. Bunun dışında, finger family, twinkle little star, baba black sheep şarkılarının çoğunu ezberlemiş. Ama beni en gururlandıran ABC şarkısını sonuna kadar hiç şaşmadan söylemesi. (Biraz arka plan bilgisi verecek olursak, Defne bir ingilizce oyun grubunda ve öğretmeni Amerikalı.) 2. Defne artık bezi olsa bile çiş yapmak istediğini söylüyor. Ama yeni eve geçene kadar tüm gün serbest bırakmaya pek razı değilim. Yeni ortamın onu ters etkileyebileceğini düşünüyorum. Şimdiden beyin yıkamalarına başladım. Konu bez yada tuvalete gitmek olduğu zaman hemen fırsat bilip yeni evimize gidince artık bezleri atacağımızı ve hiç bez takmayacağımızı anlatıyorum - yatağa girerken bile diye ekleyerek! Her seferinde "hııı, yeni evimizde benim kocaman yatağım oylcak, ben princess odası yapcam" diyip yeni eve geçince olacak diğer değişikliklerin tekrar üzerinden geçiyor.... 3. Kerem dün 5. ayını bitirdi ve artık dönmeye başladı. Ama henüz tam olarak nasıl geri döneceğini bilmiyor ve hemen sıkılıp yaygarayı basıyor. Henüz oturamıyor ama ilginç olarak gayet güzel taytaylıyor. Defne gibi erken yürüyebilir. Bunu söylediğime inanamıyorum ama bir an önce yürüsün ki ikisi bir arada oynasın diye düşünüyorum. Yanılıyor muyum bunu zaman gösterecek. 4. Kerem sanki bilinçli olarak geldi bu dünyaya. Ablasının cok enerjimi aldığını bildigi icin karnı ac olmadıgı sürece hep uslu uslu oturup, yiyip, uyamaktan yana. Saat 7'de uyuması da cabası! #masallah 🙂 20130430-123701.jpg İNİŞLER: 1. Defne bu aralar herseyi aglayarak yaptırabileceğini düşünüyor. Azıcık anneanne simarmasi azıcık 2 yas sendromu. Ona ağlasa da ağlamasa yapmayacağımı, vermeyeceğimi, olmayacağını söyle söyle dilimde tüy bitiyor. Gercekten cok zorlanıyorum ve cogu zaman bağırıyorum bazen sonu bir cimdikle bitiyor ve kendimi kötü hissediyorum. Bazen ona karşı tavır aldığımı ve suratım asık dolaştığımı fark ediyorum. Hatta bazen o da bebekleriyle oynarken yada Kerem'le konusurken bagiriyor. Daha da uzuluyorum. Ama o daha ufak olduğu icin unutup gidiyor ve o zaman ne kadar masum olduğunu hatırlıyorum. İşte o zaman kayıtsız sevgi ne demek cok iyi anlıyorum. Bir gün gelecek o da küsmeyi, sırtını dönmeyi, surat asmayı öğrenecek. Ama benden öğrenmese keske...keske daha sabırlı olabilsem. 2. Kerem'i haftanın iki gunü okula götürdüğüm zaman yardimcimla bırakıyorum. 5-6 saat uzaktayim. Ah, o suçluluk duygusu var ya. Beni benden aliyor. Son üç aydır da böyle. Defne'ye harcamam gereken enerji ve vakitin biraz daha fazlasını ona vermek istiyorum. Defne'yi gezdiriyorum, eğlendiriyorum, ama ona sadece temel ihtiyaclarını verebiliyorum. Bebekliğini bilmiyorum gibi birsey. Bizim iste inişlerimiz çıkışlarımız bu haftalık böyle. Sizin iniş cikislarinizla nasıl baş ediyorsunuz?